انواع دیوارکوب و دیوارپوش

از نخستين روزی که بشر به ساخت سرپناه براي خود پرداخت ، به اين موضوع انديشيد که چگونه فضاي زندگي خود و به خصوص ديوارها را تزيين نمايد که نتيجه آن به ابداع ديوارپوش های متفاوت گرديد. ديوارپوش ها را مي توان به طور کلي به دو دسته ديوار پوش های خارجی و داخلي تقسيم کرد.
ديوار پوش های خارجی
اين نوع ديوارپوش ها بايد از لحاظ پايداري بسيار مقاوم بوده و در برابر عوامل محيطي مانند تابش مستقيم نور خورشيد و بارندگي و سايش مقاومت خوبي از خود نشان دهد. از اين دسته ديوارپوش ها مي توان به موارد زير اشاره کرد : آجر، سيمان ، سنگ ، شيشه ، ورق هاي کامپوزيت و … در استفاده از ديوارپوش هاي خارجی علاوه بر مقاومت بايد جنبه زيبايی را نيز در نظر گرفت که امروزه با تلفيق اين ديوارپوش ها طرح های زيبايی به دست مي آيد.
ديوار پوش های داخلی
در اين قسمت به اين علت که عوامل فرساينده کمتری وجود دارند و نيز سلايق بيشتري حکمفرماست ، شاهد تنوع فراواني مي باشيم که اين تنوع رقابتي سخت بين توليد کنندگان و طراحان ايجاد کرده که توليدات آن ها باعث به وجود آمدن مواد و متريال خاص و جديد مي گردد. از ديوارپوش هاي داخلي متداول به موارد زير مي توان اشاره نمود :
رنگ : اين متريال داراي قدمتي بسيار بوده و تقريباً مکمل گچ مي باشد. از ويژگي هاي رنگ مي توان به سهولت در اجرا ، قيمت مناسب ، تنوع بسيار بالا ، مقاومت در برابر رطوبت و گرد و غبار و… اشاره نمود ولي داراي نقاط ضعفي چون عايق نبودن در برابر صوت و دما و عدم مقاومت در برابر ضربه مي باشد. رنگ ها به دو دسته پلاستيک و روغني تقسيم بندي مي شوند.
رنگ هاي پلاستيک : بر پايه حلال آب ساخته ساخته مي شوند و به مراتب ارزان تراز رنگ هاي روغني بوده و راحت تر نيز قابل اجرا مي باشند. ولي در برابر رطوبت مقاومت کمتري داشته و نظافت آن مشکل مي باشد از اينرو بيشتر در سقف ها اجرا مي گردد.
رنگ هاي روغنی : حلال اين نوع رنگ ها تينر مي باشد به همين دليل بر برابر رطوبت و گرد و غبار مقاوم بوده و عمر بيشتري نسبت به رنگ هاي پلاستيک دارند. البته بوي تينر باعث ناراحتي افراد مي گردد که براي رفع اين مشکل امروزه رنگ هاي مولتي کالر Multi color استفاده مي کنند که ديگر از حلال تينر استفاده نمي شود ولي مزاياي هر دو گروه رنگي را دارد.
ديوار پوش هاي چوبي : استفاده از چوب به عنوان ديوار پوش قدمتي به اندازه ساخت اولين کلبه هاي چوبي دارد. چوب به خاطر طرح و نقش و رنگ خاص خود آرامش و امنيت خاصي به فضا مي بخشد. ولي امروزه به علت گران بودن قيمت و نيز محافظت از محيط زيست از چوبهاي مصنوعي مانند MDF , HDF و… ويا ديوار پوش هاي P.V.C با روکش هاي طبيعي يا مصنوعي بسيار استفاده مي شود. اين نوع ديوارپوش ها عايق صوت و دما بوده و در برابر ضربه مقاوم و نيز به راحتي و بدون نياز به زيرسازی اساسي قابل نصب و اجرا مي باشد.
ديوارپوش هاي سنگي : از ديوارپوش هاي پر مصرف در صنعت ساختمان بوده و به علت تنوع در طرح و رنگ و نوع بافت خيلی مورد استفاده قرار مي گيرد. در فضاهاي داخلي معمولاً از سنگ هاي با ضخامت کم با تنوع بيشتر مانند سنگ هاي آنتيک ، الماس تراشه، اسيد شور و … استفاده مي شود.
ديوارپوش های سلولزی : اين نوع ديوارپوش به صورت گسترده با نامهاي تجاري متفاوت در بازار موجود بوده و تقريباً در اکثر فضاها از آن استفاده مي گردد.اساس آنها تشکيل شده از الياف مصنوعی – سلولز – رزين هاي ساختماني و پيگمنت هاي مقاوم می باشد. از ويژگي هاي آن مي توان به پوشانندگي سريع و کامل ، تنوع در طرح و رنگ و عايق و صوت حرارت و … اشاره کرد.
كاغذ ديواري : كاغذ ديواري به عنوان يكي از مصالح تزئيني داخلي ساختمان از مدتها قبل مورد استفاده بوده است و هم اكنون نيز در بسياري از موارد به مصرف مي‌رسد. كاغذ ديواري علاوه بر طرحهاي سنتي در طرحهاي چوب، پارچه، سنگ، آجر و نقشهاي ديوار نما نيز تهيه مي‌شود. بسياري از كاغذ ديواريها با يك لايه چسب آغشته مي‌شوند و آماده براي نصب هستند، كافي است قبل از چسباندن كاغذها را خيس كنند. كاغذ ديواري با كيفيتهای گوناگون در درجه‌هاي مختلف توليد مي‌شود و بعضي انواع آن قابل تميز كردن است، كاغذ ديواری در توپهايي به عرض 500 تا 900 ميليمتر و به سطح حدود 20/3 متر مربع توليد مي‌شود.

روش معمول در اجرای دیوارکوب های MDF و PVC زیرسازی اولیه جهت عبور لوله ها ٬ کابلها و ایجاد سطحی تراز و یکدست برای قرار دادن قطعات دیوارکوب می باشد . لذا زیرسازی اولیه در اجرای پروژه از اهمیت بالایی برخوردار می باشد . فاصله و تعداد خطوط ( در اجرای پروژه دیوارکوب MDF نوع و تعداد پروانه ها ) باید به گونه ای انتخاب شوند که استحکام پوشش نهایی را در برابر ضربه و لرزش حفظ نمایند .
در مواردی که نیاز به خم نمودن دیوارکوب می باشد نظیر پوشش دادن برخی نقاط سقف و قوس ها طبق طرح اولیه پروژه ٬ به دلیل افزایش فشار ناشی از انحنای دیوارپوش و همچنین محدودیت در میزان انعطاف دیوارکوب با توجه به جنس آن ٬ باید روش مناسبی جهت ثابت نگه داشتن قطعات مورد استفاده قرار گیرد این موضوع در مورد دیوارکوبهای MDF از اهمیت بالاتری برخوردار می باشد زیرا در این صورت نمی توان از پروانه برای ثابت نگه داشتن قطعات استفاده نمود و از آنجا که میزان داخل هم رفتن قسمت نر و ماده در این نوع دیوارکوب ناچیز است با کمترین ضربه ممکن است قطعات جابجا شده و از محل خود خارج شوند .
شیار کناری دیوارپوش های MDF بطور معمول کمتر از انواع PVC می باشد اما به هر حال این شیار ها باید به حدی باشند که از کنار هم قرار گرفتن مناسب قطعات اطمینان حاصل شود .
روکش دیوارکوب باید سطحی یکدست داشته و بخوبی لبه های نری و مادگی دیوارکوب را پوشش داده باشد تا با نصب قطعات فواصل بین نری و مادگی بدون روکش نمانند .
از مهمترین مواردی که در انتخاب دیوارکوب باید مد نظر قرار داد پایداری آن در برابر تغییرات دمای محیط می باشد تا طی گذشت سالیان زیبایی و یکنواختی سطح دیوارپوش حفظ شود . چراکه مشاهده شده در برخی از انواع دیوارکوب با تابش نور خورشید و یا در حرارت اتاق طرح پوشش کمرنگ شده و یا سطح آن به اصطلاح باد کرده است .

پاسخ دهید

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.