شناخت انواع میکروفون

میکروفن داینامیک(dynamic microphones)

میکرفون‌های داینامیک یکی از پرکابربرد ترین انواع میکروفون ها می باشد. این نوع میکروفن با استفاده از چند قطعه ی متحرک و طراحی ساده و و بدون نیاز به باتری و یا تقویت کننده ی داخلی امواج صوت را انتقال می دهند.

نحوه ی کار این میکروفون ها به گونه ای می باشد که با ورود حجم صدا به داخل میکروفن و برخورد امواج صدا به دیافراگم (که بسیار سبک و حساس بوده) حرکت دیافراگم باعث حرکت یک سیم پیچ در میان یک میدان مغناطیسی می‌شود که منجر به ایجاد جریان الکتریکی کوچکی می‌شود. در نهایت این جریان الکتریکی وارد میکسر صدا می شود.

میکروفون‌های داینامیک حساسیت کمتری در مقابل حجم صدا و فرکانس‌های بالا نسبت به میکروفون‌های خازنی دارند. جهت ضبط صدای درام و گیتار الکتریک معمولا از میکروفون های داینامیک استفاده می کنند.

جهت بهبود کیفیت بهتر است فاصله میکروفون از دهان ۱۵ الی ۳۰ سانتی متر و زاویه دست با میکروفون ۱۵ درجه باشد.

۲٫میکروفن های خازنی (condenser microphones)

میکروفن های خازنی یا کاندنسر نوع دیگری از میکروفن ها می باشند که اغلب در استدیوها مشاهده می شود.این نوع میکروفن ها نسبت به فرکانس های بلند و صداهای گذرا حساسیت زیادی دارند.

قدرت و کیفیت صدای خروجی در میکروفن ها ی خازنی به نسبت بهتر از میکروفن های داینامیکی می باشد. میکروفون های خازنی معمولا از میکروفون های داینامیکی گران نتر است.

از معایب این دستگاه می توان به وجود یک منبع تغذیه جهت کارکرد خازن ها و حساس بودن به فرکانس های بالا اشاره نمود. در واقع جهت تامین برق نیاز به یک منبع خارجی دارند.در پاور میکسر های دایناکورد دکمه ای تحت عنوان فانتوم وجود دارد که پس از اتصال میکروفون به پاور میکسر باید این دکمه را روشن کنید.

نحوه ی کارکرد این دستگاه بدین گونه می باشد که با ورود امواج صوتی به داخل میکروفن وبرخورد آن با دیافراگم که در نزدیکی یکی از صفحات خازن قرار گرفته است دیافراگم در پاسخ به تغییر فشار هوا به آرامی می‌لرزد و باعث تغییر ظرفیت خازن و تغییر ولتاژ و ایجاد سیگنال خروجی میکروفون می‌شود.

۳٫میکروفن ریبون (Ribbon microphone)

نوعی دیگری از میکروفن ها می باشد و شباهت زیادی به میکروفن های داینامیک دارد .

در ساخت این نوع میکروفون ها به جای استفاده ازسیم پیچ،از یک ورقه (روبان) تخت انعطاف پذیر از جنس آلومینیوم یا آلیاژهای آلومینیومی استفاده شده است .این ورقه با ارتعاشات هوا شروع به حرکت نموده و قطب های آهن ربای اطراف آن امواج صوتی را به امواج الکتریکی تبدیل می کنند.

میکروفن های ریبون بیشتر در استدیوها جهت ضبط صدای سازهایی چون سازهای بادی، برنجی، بادی چوبی و سازهای زهی استفاده می شود ودر دسته ی میکروفن های ظریف و حساس قرار می گیرد.

۴٫میکروفن های لیزری (laser microphone)

میکرفن های لیزری دستگاهی است که با استفاده از پرتو های لیزر جهت تشخیص ارتعاشات صدا در یک شی با فاصله دور مورد استفاده قرار می گیرد.در واقع این نوع میکروفون های برای استراق سمع جهت استفاده های امنیتی می باشد.

۵٫ میکروفن های کربنی (Carbon Microphone)

نوعی دیگری از میکروفن ها که بیشتر در دستگاه های تلفن، پخش رادیو، معادن و مکان های تولید مواد شیمیایی که احتمال جرقه و انفجار وجود دارد مورد استفاده قرار می گیرد.

این نوع میکروفن ها از دو صفحه ی فلزی آغشته به کربن تشکیل شده است که در اثر بر خورد دیافراگم به یکی از صفحه ها باعث ایجاد تغییر در مقاوت بین دو صفحه گردیده و همین تغییر در مقاومت ها باعث تبدیل امواج صوتی به امواج الکتریکی می شود.

از معایب این نوع میکروفن ها می توان به پاسخ محدود فرکانسی ،نویز زیاد و خش خش صدا اشاره کرد.

در دهه ی هشتاد میکروفون های کربنی از محبوبیت زیادی برخوردار بود ولی در نهایت با ظهور میکروفن های قوی تر ودارای نویز کمتر محبوبیت خود را از دست دادند .

پاسخ دهید


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.