نکاتی در طراحی فضای اداری

امروزه با روند روبه رشد آگاهی در بین مدیران ارشد ادارات دولتی ، شرکت ها ، اعم از خصوصی و دولتی ، در زمینه تاثیر فضاهای اداری بر راندمان و کارآئی بهتر کارمندان ، مجالی ایجاد شده است تا معماران و طراحان صنعتی و صاحبان دانش صنعت مبلمان اداری اندکی دقیق تر به موضوع طراحی فضاهای اداری و تاثیر آن بر مبلمان اداری بیاندیشند و به مسائل ایجاد شده پیرامون نکاتی که ذهن کارفرمایان را مشغول می کند پاسخ های قانع کننده تری بدهند.
از جمله این موارد می توان به مصادیق زیر اشاره نمود :
1- تاثیر منفی مبلمان اداری پیش ساخته موجود در فضاهای سطح شهر بر عاملی به نام پرت فضایی که ناشی از عدم انطباق این نوع مبلمان اداری با فضای موجودمی باشد.
2- ایستائی مبلمان اداری پیش ساخته شده و ترکیب زیبائی شناسی آن و همچنین خصوصیات ارگونومی آن که همانا جزء مهمترین فاکتورهای آرامش فیزیکی و روانی کارمندان است.
3- ناتوانی در تجهیز فضاهای اداری خاص توسط شرکت هایی که توانائی طراحی مبلمان اداری را بر اساس فضاهای موجود ندارند.

نکاتی در طراحی فضای اداری
فضای اداری اغلب به عنوان حیطه یک فعالیت با حدودش تعریف می‌شود. ممکن است این فضا فعالیتهای متعدد و متفاوتی را در برگیرد. فعالیتهایی که بطور همزمان و یا درپی هم انجام می‌گیرند و حدود آنرا مجموعه‌ای از دیوارهای حجیم و با خط موجود در کفسازی تعیین می‌کند.
امروزه سهولت و سرعت درانجام وظایفی که همواره در حال تغییر است، در طراحی نقش تعیین کننده را بر عهده دارد. فعالیتهای اداری می‌بایست به منظور ابقای خود تغییر کند. به همین ترتیب می‌بایست مراحل طراحی براساس این تغییرات و نیز بر اساس قوانین موجود برای کارمندان و روابط کاری میان آنها تغییر کند،‌ بنابراین در جهت تطبیق این فعالیتهای نوین باید فضاها وسیع‌تر فرض شوند.
الگوهای جدید، قدیمی‌ها را با شکست مواجه کرده‌اند. فضاهای کار و فعالیت، اهداف ساده‌ای را دنبال می‌کنند و برای انجام آن فعالیتها مناسب هستند. فضاهای انفرادی، فضاهایی که به مذاکرات آرام اختصاص یافته، ‌سالنهای کنفرانس مجهز به سیستمهای مداربسته در کتابخانه‌ها، سالنهای کنفرانس و بوفه همگی فضاهایی هستند که بیشترین فعالیتها در آنها صورت می‌گیرد. این موضوع بحث اقتصادی بودن را مطرح می‌سازد، فضاهای فعالیت می‌بایست مناسب باشد تا بتواند از یک برنامه‌ریزی خوب پشتیبانی کند و فضاهای بزرگ نباید برای تمامی مدت روز بی‌استفاده باقی بمانند.
می‌بایست برای فعالیتها و ارتباطات محیط کار بهترین هماهنگی را پدید آورد. فضاها،‌ بلوکهای ساختاری را شکل می‌دهند که به منظور پدید آوردن دفاتری با جانمایی مناسب می‌بایست با هم متناسب در نظر گرفته شوند. این فضاها بطور همزمان قوطی‌هایی را شامل می‌شوند که فعالیتها بواسطه آنها جای خود را پیدا می‌کنند.
فضایی که توسط یک شخص اشغال می‌شود،که ابعاد آن بر اساس رده‌بندی شغلی، سلول و جز اصلی ساختار فضایی یک ساختمان اداری است. اتاق‌ ها و سالن‌ های کار از یک و یا ترکیب چند سلول حاصل می‌شوند تا خود در مرحله بعدی با هم ترکیب شده و قسمت های مختلف ارگانیسم را به وجود آورند. فضای مور نیاز یک اتاق کار متاثر از عوامل زیر می‌باشد.

– شخص یا اشخاص اشغال کننده و وضع آنها
– چگونگی و مقدار مبلمان
– نوع کاری که در فضا انجام می‌گیرد.
– عوامل دیگری نظیر شبکه واحد‌ها، ساختار نیزبر فضای اتاق کار اثر خواهند داشت.

دفترهای عمومی باید به نحوی طراحی گردند که فردیت و آزادی نسبی هر کارمند به خطر نیافتد و فعالیت هر شخص موجب مزاحمت برای دیگران نگردد. از یک دفتر عمومی، کارمندانی استفاده می‌کنند که کارشان در ارتباط با یکدیگر است و یا کار مشترکی را انجام می‌دهند. همچنین کارمندانی که فعالیت و مراجعان آنها باعث ایجاد صدا و مزاحمت برای دیگران نشود. در دفترهای عمومی بزرگ فضاهای بدون استفاده و تلف شده به حداقل می‌رسد.
در سالن‌های کار عمومی میزها باید به نحوی در کنار هم قرار گیرند که باعث مزاحمت برای یکدیگر نگردند و هر شخص حریم خصوصی معینی داشته باشد. در کنار این سالن‌ ها اتاق خصوصی برای رئیس بخش و اتاق جلسات قرار می‌گیرد. می‌توان برای هر سالن سرویس بهداشتی و آبدارخانه نیز طراحی نمود.
استفاده از دیواره کوتاه و پانل‌ های جداکننده بین میزها حریم شخصی کارمندان را حفظ کرده و مانع از اختلال در عملکرد می گردد. این سیستم برای به اشتراک گذاری اطلاعات و تجهیزات بسیار موفق عمل می‌کند.
استاندارد مکانیکی میزهای اداری
استاندارد میزهای اداری از نظر مکانیکی
الزامات عمومی طراحی
میز باید بگونهای طراحی شود که ریسک آسیب به استفاده کننده به حداقل برسد.
اعضاء یا عناصر نگهدارنده باید در مکانی قرار گیرند که حرکات استفاده کننده را محدود نکند.
عناصر یا اجزاء نگهدارنده در قسمت میانی زیر سطح کار باید یا قابل رویت بوده و یا در جایی قرار گیرد که ریسک ایجاد آسیب بر پاهای استفاده کننده به حدا قل برسد . این الزامات زمانی برآورده می شود که بطور  مثال عناصر نگهدارنده میانی در کمتر از 100 میلیمتر یا بیشتر از 450 میلیمتر از لبه جلویی میز قرار گرفته باشد.
تمام قسمتهای میز که استفاده کننده در طول استفاده مورد نظر با آن تماس پیدا می کند باید بگونه ای طراحی شود که آسیبهای فیزیکی و خسارت به اموال به حداقل برسد.
الزامات زمانی رعایت می شود که:
• تمام لبه ها و گوشه ها عاری از تیزی بوده و گرد یا پخ شده باشد.
• به منظور اجتناب نقاط از فشار زیاد به دست استفاده کننده در اثر تماس طولانی با سطح کار، لبه ها و گوشه های سطوح بالایی با شعاع حداقل 2 میلیمتر گرد شوند.
• قسمتهای متحرک و قابل تنظیم بگونه ای طراحی شوند که ریسک آسیبها و عملکرد یا بازشدن شدن غیرعمدی به حداقل برسد.
• فاصله ایمن بین قسمتهای متحرک قابل دسترس، کوچکتریا مساوی 8 میلیمتر یا بزرگتریا مساوی 25 میلیمتر در هر موق عیتی در حین حرکت باشد . این مقررات برای تمام قسمتهای متحرکی که به هم مربوطند به استثنای درها و لولاهای آن و قطعات بازشونده 1 بکار برده میشود.
• دستگیره ها بگونه ای طراحی شوند که در طول استفاده موجب گیر کردن انگشت نشوند.
• انتهای پایه ها و اعضاء توخالی بسته شده یا درپوش دار شوند.

الزامات آزمونهای ساختاری
طراحی ساختاری تمام میزها باید بگونه ای باشد که مطابق حداقل الزامات ایمنی باشد . این موضوع با اثبات وجود استحکام ساختاری کافی، برآورده می شود.

• هیچگونه شکستگی در اعضاء اعم از اعضاء بهم پیوسته یا اعضاء ترکیب شده وجود نداشته باشد.
• قطعات مونتاژ شده بهم پیوسته بعد از آزمون شل نشوند.
• هیچکدام از قطعات اصلی تغییر شکل عمده نداشته باشند.
• میز بتواند پس از برداشته شدن بارهای آزمون عملکرد مناسبش را انجام دهد.
• پیچهای تنظیم عملکرد مناسبشان را داشته باشند.

پاسخ دهید


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.